logo

Yehuda Shaul in de media

08-10-2009 01:00

Media-aandacht bezoek Yehuda Shaul aan Nederland

Scrol naar beneden voor de volgende artikelen:

  • Oud-soldaat Shaul vecht met Breaking the Silence voor 'de ziel van Israël', Het Parool, 23 september 2009
  • Missie voor een moreel leger, De Telegraaf, 26 september 2009
  • Onze instructie: eerst schieten en dan vragen, NRC-Next, 28 september 2009 (als bijlage onderaan deze pagina)
  • Stilte in een zwart gat, NIW, 2 oktober 2009

En verder foto's, filmpjes en artikelen op webpagina's:

 

PAROOL Buitenland, woensdag 23 september 2009, door Vincent Smits

Oud-soldaat Shaul vecht met Breaking the Silence voor 'de ziel van Israël'

Met zijn organisatie Breaking the Silence wil oud-militair Yehuda Shaul het debat in Israël openen over de prijs die wordt betaald voor het militaire optreden en de bezetting.

Middenin het gesprek in een hotel in Amsterdam haalt Yehuda Shaul plots zijn laptop tevoorschijn. "Dit is een meesterwerk. Dit moet je zien." Wat volgt, is een filmpje uit 2006 van vijftien minuten over de grenspost Hoerawa nabij Nabloes. Vijftien minuten is te zien hoe jonge Israëlische soldaten Palestijnen bij de post afblaffen, vernederen en slaan. Tussendoor geven de soldaten commentaar voor de camera.

Door dit gelekte filmpje werd een soldaat bij de grenspost veroordeeld. Defensie zette de film weg als een incident. Maar toen gebeurde er iets opmerkelijks. Zestig van zijn collega's stuurden een brief waarin ze klaagden dat de soldaat als zondebok werd gebruikt.

"Die militairen handelden zoals je moet handelen in bezet gebied," legt Shaul uit. "Je moet wel door de situatie, de stress. Dit is de prijs die het land moet betalen."

Shaul (26) diende van 2001 tot 2004 in het Israëlische leger, tijdens het hoogtepunt van de tweede intifada. Tegen het einde van zijn diensttijd dacht sergeant Shaul na over zijn leven na het leger en kreeg toen wat hij noemt 'zijn moment van inkeer'.

"Het moment dat je stopt met denken als een soldaat en gaat denken als een burger, kom je tot de conclusie: er is hier iets goed fout." Een beangstigend moment voor Shaul. "Plotseling was ik mijn rechtvaardiging voor negentig procent van mijn daden kwijt."

Shaul besloot met 65 andere soldaten die tot dezelfde conclusie waren gekomen, actie te ondernemen. Zo ontstond Breaking the Silence (BTS). De organisatie verzamelt getuigenissen van soldaten en publiceert deze, meestal anoniem, om de burgers te informeren. "Het meest schokkende was dat we ons toen realiseerden dat de mensen thuis niet wisten wat we hadden gedaan."

BTS wil in Israël de discussie aanzwengelen over de gevolgen van de bezetting en het militair optreden. Shaul: "BTS neemt geen standpunt in, maar wil duidelijk maken dat als je kiest voor militair optreden, deze daden erbij horen en je er verantwoordelijkheid voor moet nemen."

Hij is zelf van mening dat de prijs die Israël moet betalen te hoog is. "Anders zou ik BTS niet doen. Maar als organisatie roepen we dat niet, mensen moeten zelf beslissen."

Wel zou hij graag zien dat de discussie over Israël anders gevoerd wordt. "Het moet niet gaan over het bestaansrecht van Israël, maar over de vraag of Israël dit allemaal mag doen, over mensenrechten en vrede. Dat is iets anders."

"We praten veel over veiligheid. Maar veiligheid is meer dan de grenzen en het grondgebied. Het is ook de veiligstelling van maatschappelijke waarden, wie wij zijn en waar we voor staan. Dat is het meest pro-Israëlische wat je kunt doen. Het gaat om de ziel van Israël. We kunnen alles wel blijven beveiligen, tot niets meer te beveiligen valt."

Het boekje met getuigenissen van Israëlische soldaten over de inval in Gaza dit voorjaar is voor BTS nieuw, omdat het gaat om een militaire campagne, geen bezetting zoals op de Westelijke Jordaanoever. Ook zitten sommige soldaten die hun verhaal doen nog in het leger. Het boekje bericht onder meer over het gebruik van fosfor, burgers als menselijk schild en vernieling op grote schaal. Shaul: "Maar de essentie is hetzelfde: wat mag de militaire macht doen in onze naam?"

Defensie en de overheid pakten de mensenrechtenorganisatie na de publicatie keihard aan, vertelt Shaul. Zo werden ambassadeurs op het matje geroepen om de subsidies stop te zetten. "Maar bij geen enkele getuigenis konden ze aantonen dat die niet waar was. Dat is ze nog nooit gelukt. We dubbelchecken alles."

Intussen zet BTS door. "Premier Benjamin Netanyahu zei enkele weken geleden nog dat hij niet begrijpt welke stilte dan doorbroken moet worden. Die opmerking geeft al aan dat er een stilte is om te doorbreken." Shaul zucht. "Op een bepaalde manier ben ik nog in militaire dienst. Dit is het belangrijkste gevecht voor het bestaan van Israël."


Telegraaf, zaterdag 26 september, door Hans Kuitert
Missie voor een moreel leger 

AMSTERDAM -  Yehuda Shaul is een man met een missie. Een zware opdracht, het doorbreken van een diep verankerd taboe in de Israëlische samenleving. Iedere jongen, ieder meisje van 18 vervult voor het land de dienstplicht, maar hoe ze dat doen, daarover wordt collectief gezwegen. Shaul (26) leidt een groep ex-soldaten die dat zwijgen verbreken. Ze noemen zichzelf heel toepasselijk 'Shovrim Shtika' (Verbreek de stilte).

Zijn zachte, bijna slaperige stem die staccato argumenten aaneenrijgt, schiet ineens omhoog: "Onze boodschap aan de Israëlische samenleving is simpel. Als soldaten zijn we goed genoeg om te sterven en te strijden voor Israël, maar hoe we dat doen, daarover moeten we onze mond houden. Niemand praat over de ervaringen in het leger, in de (bezette) gebieden."

Hun mond houden ze niet meer. Al niet sinds 2004. Over de Gaza-oorlog van december en januari jongstleden ook niet. Ze publiceerden de getuigenissen van 26 soldaten die een beeld schetsen dat niet strookt met de hoge moraal die het Israëlische leger (IDF) zichzelf toedicht: een strijdmacht die zich humaan weet te gedragen. Die soldaten spreken over moedwillige en doelloze vernietiging van huizen en moskeeën. Ze verhalen over het gebruik van fosfor in dichtbevolkte gebieden. Soldaten verklaren aangemoedigd te zijn te schieten op alles wat beweegt.

Uit een recent onderzoek van de universiteit van Tel Aviv blijkt dat 43 procent van de Israëli's geloof hecht aan de verklaringen van de soldaten over de Gaza-oorlog.

"Dat is een enorme steun in de rug. In Gaza gooide het IDF zijn eigen ethische code weg, zo min mogelijk burgerslachtoffers, zo min mogelijk dode soldaten. Het werd eerst de militaire missie, dan je leven als soldaat en dan pas de rest, de Palestijnse burgers. De schietinstructies werden ineens anders dan voordien. Niet nadenken over de gevolgen, gewoon schieten. Het is onze plicht om daarover een discussie aan te zwengelen. Wij als democratie moeten de grenzen bepalen, niet het leger." Het rapport, dat deze week in Nederlandse vertaling verscheen, hakte erin in Israël. Wereldwijd verschenen al decennia rapporten over het optreden van het IDP, nu klapten ineens de eigen soldaten uit de school. "Als organisatie zijn we fel aangevallen. De regering probeerde onze fondsen droog te leggen, ook in Nederland."

Het begon allemaal in 2004, memoreert Shaul. "Aan het einde van mijn diensttijd kwam de twijfel. Het script van mijn leven lag al zo lang klaar. School, militaire dienst, reizen naar Canada (het geboorteland van zijn moeder), terug naar Israël en filosofie studeren. Ineens dacht ik niet meer als soldaat, maar als burger. Echt, ik heb alles gedaan op de westelijke Jordaanoever. Palestijnen als schild gebruikt. Hun huizen binnengevallen omdat we een voetbalwedstrijd wilden zien. Ik ben opgeleid om het Syrische of Egyptische leger te bestrijden. Niet om bezetter te zijn, maar dat word je op de Westoever. Het sluipt in je. Je raakt eraan gewend, het is in feite normverval. Je ziet de Palestijnen niet meer als mensen. We moesten ze angst aanjagen, ze moesten altijd weten dat we er zijn. Ik kon niet verder. Niet zonder er iets aan te doen."

Shaul ontdekte dat zijn kameraden hetzelfde gevoel hadden. Na hun afzwaaien in 2004 richtten zij in Tel Aviv een tentoonstelling in over wat zij hadden meegemaakt in Hebron, waar zij een kleine groep uiterst fanatieke kolonisten moesten beschermen midden in de Palestijnse stad. "We toonden niet eens de allerergste dingen, maar juist het allerdaagse wat daar de norm is, maar niet in Tel Aviv. Het werd een succes. Voor het eerst hoorde de Israëlische samenleving wat er uit haar naam gebeurt. Hoe het toch komt dat zo'n aardige jongen uit Jeruzalem tot dit soort dingen komt. Wij stellen de morele vraag. Wij zijn er niet om het antwoord te geven. Dat is aan de samenleving."


NIW, vrijdag 2 oktober 2009

Stilte in een zwart gat

Vorige week donderdag sprak Yehuda Shaul in de Balie. Hij is oprichter van 'Breaking the Silence', een groep van Israëlische veteranen met kritiek op het leger, de IDF. (Zie ook NIW 36 van de afgelopen jaargang.) De confrontatie van Shaul, een enigszins gezette sabra van 26 jaar met een zwarte baard en idem keppel, met de overwegend niet bepaald Israëlvriendelijke zaal leverde een gedenkwaardige avond op.

Shaul schetste de fouten van de IDF, zoals geschetst in de BtS-verslagen van 26 collega-soldaten. Hij nam het zijn eigen leger vooral kwalijk dat tevoren niet genoeg duidelijk was gemaakt dat de strijd in Gaza er vooral een tegen burgers zou zijn. "Voor ons was Gaza een zwart gat." Er was niet met hen overlegd dat met burgers geen rekening gehouden zou worden. "In die oorlog werd een nieuwe morele standaard gelanceerd." En "Je bent wel goed genoeg om voor je land te sterven, maar er achteraf je mond over open doen, dat mag niet." Eigenlijk gedraagt Shaul zich dus als de braafste soldaat van de klas, die enkel het Israëlische leger wil verbeteren. De zaal wil dat duidelijk niet, en dat leidt tot aparte clashes. Shaul erkent het gebruik van fosfor-granaten tegen burgerij ("dat heb ik zelf gezien"), maar ziet als voornaamste probleem dat daarvoor geen toestemming van hogerhand was. Als een opgewonden Stan van Houcke vanuit de zaal betoogt dat "die commandanten dan toch voor de strafrechter moeten komen", houdt Shaul zich op de vlakte: "Ik ben geen jurist. Ik wil dat onze maatschappij kijkt of dit goed was. Of een echt debat. Het is geen jachtseizoen." [PD]


Rapport Breaking the Silence

Het rapport van Breaking the Silence werd niet goed ontvangen door de Israëlische regering. Er kwam veel commentaar op de anonimiteit. De militairen die hebben gepraat zijn niet allemaal uit dienst en zouden dan de doodstraf kunnen krijgen voor hoogverraad.