logo

60 jaar Israël in de media

05-06-2008 01:00

TELEVISIE

60 jaar Israël
Israël viert vandaag 60 jaar onafhankelijkheid. Het land is van een straatarme thuishaven voor Joodse vluchtelingen opgebloeid tot een modern westers land. Deze vluchtelingen hebben een belangrijk aandeel gehad in de opbouw van het land. Wie zijn de mensen die na de Tweede Wereldoorlog naar Israël vertrokken? En was Israël wel voor íedereen het Beloofde Land? EénVandaag reisde af naar Israël voor de verhalen van kunstenaar Agmon van der Veen en Marti van Collem, vriendin van Anne Frank. In Nederland spraken we voormalig zionist Raymond Nethe.

Uitzending EenVandaag, 7 mei 2008, interview met Raymond Nethe van EAJG


De vlag van Qaqun
Het uitroepen van de Israëlische staat in 1948 betekende onafhankelijkheid voor het ene volk, een catastrofe voor het andere. Ruim 800.000 Palestijnen werden vluchteling, ruim 500 Palestijnse dorpen werden verwoest. Eitan Bronstein werkt bij Zochrot, een Israëlische organisatie die zich inzet voor meer bekendheid over de Nakba. Samen met Bronstein bezocht Nioscoop de ruïnes van het dorp Qaqun. Net als vele andere ruïnes tegenwoordig een park waar toeristen van de natuur komen genieten. Bij aankomst bleek er bovenop de ruïnes een Israëlische vlag te pronken. Bronstein reageerde furieus: "Deze vlag symboliseert onze bezetting en de verdrijving van de bewoners." Op de top van de ruïnes besloot Bronstein dat deze Israëlische vlag daar niet thuis hoorde. Zondag in Nioscoop het bezoek aan Qaqun en het verhaal van de Nakba.

Uitzending Nioscoop zondag 11 mei


RADIO

Twee joden, drie meningen: Zestig jaar Israël
'Twee joden, drie meningen' is het maandelijkse debat- en actualiteitenprogramma van de Joodse Omroep. Een programma over minderheid en meerderheid, integreren en assimileren, politiek, Nederland, Israël en de wereld.

Het thema is ditmaal zestig jaar Israël. Met Tuvit Shlomi van het Cidi, Alfred Feberwee van Een Ander Joods Geluid, Israel Yaoz, gids in Jeruzalem en Simon Soesan, columnist in Haifa.

Uitzending zondag 27 april, 23:00 - 23:59 uur, Radio 5, na te bestellen via de Joodse Omroep.


Rost in het Midden-Oosten: Drie generaties immigranten
Annet Rost spreekt in Israël met drie generaties Nederlandse immigranten.     

Uitzending zondag 11 mei 2008 19:30 - 20:30 uur, Radio 5, interview met Annelien Kisch, na te bestellen via de Joodse Omroep.


60 jaar Israël: een pijnlijke felicitatie

Het 60-jarig bestaan van Israël deze maand, lokt bij Eldad Kisch de reactie uit: "Dat is een felicitatie waard!" en bij zijn vrouw Annelien Kisch-Kroon de verzuchting: "Een pijnlijke verjaardag". Het echtpaar Kisch-Kroon emigreerde in 1962 naar Israël waar Eldad gepensioneerd arts is en werkzaam bij Physicians for Human Rights (Artsen voor Mensenrechten) en Annelien fulltime vredesactiviste en verbonden aan de organisatie Machsom Watch, die toezicht houdt op het gedrag van Israëlische soldaten bij checkpoints in bezet gebied.

Er zijn veel problemen in de Palestijnse geneeskunde, legt Eldad Kisch (zie foto) uit, een gedeelte daarvan is terug te voeren op de bezetting, bijvoorbeeld het gebrek aan medicijnen. Dus wordt er geswitched tussen merken en preparaten en bij gebrek aan insuline besluit iemand dan maar de dosis te halveren, met alle gevolgen van dien. Ook als jouw dorp van de buitenwereld is afgesneden door het Israëlische leger of als er een uitgaansverbod van kracht is in de dichtstbijzijnde stad, zijn medicijnen vaak letterlijk onbereikbaar. En dan zijn er natuurlijk ook nog de eindeloze checkpoints die je door moet om bij een apotheek of arts te komen. Maar het ontbreekt ook vaak aan controle en follow-up. "Er wordt één keer geconstateerd dat iemands cholesterol te hoog is, die krijgt pillen, maar er volgt geen controle, dat werkt natuurlijk niet."

De vrouw van Eldad, Annelien Kisch-Kroon richtte in 1998, New Profile op, een organisatie die zich sterk maakt om de verregaande militarisering van de Israëlische maatschappij terug te dringen. "Niemand staat echt stil bij de plek die het leger inneemt in de Israëlische samenleving. Gevolg is dat we onze kinderen in onwetendheid laten. Legers bestaan uit jonge mensen, dat is geen toeval, maar het is ook kleinerend om te zeggen dat ze maar 18 zijn, ze hebben stemrecht en dus ook hun verantwoordelijkheid." Sinds vijf jaar is Annelien Kisch ook vrijwilligster bij Machsom Watch, een organisatie die toezicht houdt op de checkpoints en excessen rapporteert. Eens in de twee weken gaat Annelien met een collega-vrijwilligster naar een aantal controleposten op de Westelijke Jordaanoever. Het zijn tochten die Kisch emotioneel uitputten, maar toch stapt ze iedere keer weer in haar auto. Vandaag voert de tocht naar een aantal checkpoints in de buurt van Nablus. "Of het helpt, weet je nooit, maar ik moet iets doen. Het leger houdt zich in als wij erbij zijn. Ze gebruiken geen fysiek geweld en maken zich niet schuldig aan vandalisme."

Eldad Kisch is inmiddels 15 jaar actief bij Artsen voor Mensenrechten, al deed hij in het begin op een laag pitje mee. "Ik had een volledige baan in het ziekenhuis, maar ik hielp wel bij het maken van expertiserapporten." Daarna volgden jaren van vredesdemonstraties, solidariteitsacties, Palestijnen helpen met de olijvenpluk. Ieder weekeinde was er wel een andere vredesactiviteit waar Kisch en zijn vrouw aan meededen. Toen Eldad Kisch in 1962 besloot naar Israël te emigreren had niemand gedacht dat hij 44 jaar later op zijn vrije zaterdagen naar de Westelijke Jordaanoever zou reizen om Palestijnse patiënten te behandelen en mee zou lopen in een demonstratie tegen de Libanon-oorlog. Voor Kisch stond vast dat hij naar Israël zou gaan: "Daar heb ik nooit aan getwijfeld, het was een gegeven. Uitsluitend om praktische redenen heb ik mijn medicijnenstudie in Nederland en de VS gedaan. Spijt heb ik nooit gehad, spijt dat ik naar Israël ben gegaan. Maar ik weet niet of ik nu die stap zou zetten."

Ondanks de hevige kritiek van Annelien Kisch-Kroon op het land, dat zij als het hare beschouwt, blijft Annelien Kisch ambivalent. Tegelijkertijd maakt ze zich grote zorgen over de toekomst van Israël.

"Je kunt niet drie miljoen mensen op deze manier onderdrukken. Dat is niet houdbaar. Zowel inwendig als uitwendig kan dat leiden tot de vernietiging van de staat. Zolang we Palestijnen blijven onderdrukken blijft de oorlog, de aanslagen en de Qassam-raketten, dat is duidelijk. En ondertussen gaan wij moreel naar de bliksem, we ondermijnen onze waarden." Die ondermijning, denkt Annelien Kisch, is ook de reden voor de agressie op straat, de criminaliteit, de financiële uitwassen en het drugsmisbruik, allemaal zaken die hand over hand zijn toegenomen. Israël anno 2006 ziet er anders uit dan zij gehoopt had toen zij kwam. Zij had gehoopt op een land dat minder vroom en minder rechts zou zijn dan het nu is, minder racistisch ook en beter samenlevend met zijn buren.

Spijt van haar komst naar Israël heeft zij echter niet. "Ik ben niet iemand van spijt, maar ik zeg wel dat als ik nu jong was, ik niet hier naar toe zou komen. Mijn Israel moet een staat zijn als waardevol onderdeel van de wereldgemeenschap. Dat is het nu niet. Het licht onder de naties, dat vind ik aanmatigend, maar we zijn nu het tegenovergestelde. Het uitverkoren volk, daar geloof ik ook niet in, maar we hebben ons wel fatsoenlijk te gedragen."

Uitzending IKON, zondag 18 mei 2008 07:05 - 08:00, Radio 1, interview met Annelien en Eldad Kisch.


ARTIKELEN

Niet welkom bij viering zestig jaar Israël

In Het Parool van dinsdag werd de Israëlische opperrabbijn Jona Metzger de vraag voorgelegd waarom Een Ander Joods Geluid niet mee mag doen aan het feest in de RAI. Dit is een niet helemaal correcte voorstelling van zaken.

EAJG en het Steuncomité Israëlische Vredes- en Mensenrechtenorganisaties (SIVMO) wilden enkele stands huren - niet voor zichzelf, maar voor vertegenwoordigers van Israëlische vredes- en mensenrechtengroepen. Doel was Joods Nederland rechtstreeks te laten kennismaken met de ideeën en activiteiten van een aantal prominente Israëlische vredesactivisten.

De Federatie Nederlandse Zionisten liet weten de aanwezigheid van deze Israëli's niet op prijs te stellen, omdat hun visie te veel afwijkt. EAJG en SIVMO organiseren nu een eigen avond op 7 mei in studio Desmet, om alsnog een platform te bieden voor Israëli's die kennelijk niet welkom zijn bij de viering van zestig jaar Israël.

Hella Rottenberg (namens Sivmo)
Jaap Hamburger (namens EAJG)


Het Joodse geluid loopt uiteen bij de verjaardag, Parool en NIW (zie attachment).