logo

Blog: Beter een goede buur

13-05-2011 16:04

Met een Israëlische moeder en alle familie van moederskant daar wonend, ben ik regelmatig in Israël geweest. Ik kom er met veel plezier en vind het een bijzonder land. Het is voor mij het land waar de voetstappen van Jezus nog zichtbaar zijn en elke steen betekenis heeft. Het is het vruchtbare en groene land waar je vanaf elke berg uitzicht hebt op de zee. En het land met de kibboets mede door mijn grootouders opgestart, die voelt als een klein paradijs op aarde waar alles vredig en mooi is. Ik beschouw Israël als mijn tweede land. En ik vind het een keihard, onbegrijpelijk en schizofreen land. De komende tijd wil ik in mijn blogs met jullie delen waarom ik dit zo ervaar.

Beter een goede buur

Israël heeft er jaren alles aan gedaan om beter verre vrienden te hebben dan goede buren. De Arabische wereld heet momenteel voor een 'lente' te staan. Binnen Israël heeft men echter meer het idee voor een woeste, onstuimige herfst te staan. Verschillende blaadjes zijn in de Arabische buurlanden van de bomen gewaaid, gevallen of er hardhandig uitgeschud. Inwoners van die landen voelen zich bevrijd en vieren feest. Maar Israëliërs kijken deze ontwikkelingen met argusogen aan; men is bang voor nieuwe partijen aan de macht. Nu heeft Israël een stevige positie in de regio. Maar dat kan zo omslaan. Buren als Libanon, Syrië en de Palestijnen zijn door Israël niet zo best behandeld. Ook de vrede op papier met Jordanië en Egypte heeft een onzekere toekomst. Het lijkt wel of nu pas doordringt hoe broos en kwetsbaar deze papieren vrede eigenlijk is. Echte vrede krijg je natuurlijk niet door een verdrag te ondertekenen of elkaar niet meer te hoeven zien door muren te bouwen of grenzen te dichten. Echte vrede is iets tussen mensen, iets dat burgers willen. Ik maak me ernstig zorgen om de toekomst van Israël en ik hoop maar dat de buren vergevingsgezind kunnen zijn.

Palestijnse vluchtelingen

Dit jaar ben ik uit nieuwsgierigheid op vakantie naar buurlanden Libanon en Syrië geweest. Ik heb altijd meegekregen dat daar alleen maar terroristen en Hezbollah-strijders leven, dat wilde ik dan wel eens met eigen ogen zien. En wat bleek? Er wonen ook gewoon mensen. Hele normale, vredelievende en gastvrije mensen zelfs, die niks liever willen dan een rustig leven leiden, net als jij en ik. Maar die mensen hebben ondertussen ook behoorlijk de schurft gekregen aan Israëls koloniale en verwoestende beleid. Het buitenproportionele aantal doden uit de Gaza-oorlog in 2009 krijg ik niet van mijn netvlies: Israël, 13 doden, Palestijnen, 1400 doden. In Zuid-Libanon leven veel Palestijnse vluchtelingen al decennia lang in vluchtelingenkampen. Zij zijn in die kampen terecht gekomen toen zij op de vlucht sloegen voor Israëls gewelddadige bezetting van hun territorium. Natuurlijk zijn zij dan boos op Israël. En de Arabische broeders die deze vluchtelingen opvangen of zelf ook territorium hebben verloren ook. Israël heeft de afgelopen decennia geen noemenswaardige aanboden gedaan om de verdreven Palestijnen tegemoet te komen. Om samen met Palestijnen en de Arabische buurlanden te praten over mogelijke oplossingen.

Tegengaan extremisme

Als burgers in de buurlanden weer hoop zouden krijgen, dan kiezen ze natuurlijk niet voor extremisme. Mensen kiezen niet zomaar voor extremistische groepen om hen te vertegenwoordigen, dat doen zij uit frustratie, als zij geen andere uitweg meer zien. Als burgers deze groepen niet steunen, dan hebben die groepen ook geen draagvlak. Als Israël laat zien dat ze wil praten, concessies doet en ophoudt het leven van Palestijnen onmogelijk te maken, dan hebben de extremisten geen bestaansrecht meer. Daarom is

het juist nu belangrijk dat Israël hoop biedt, de frustratie wegneemt en oprechte stappen zet om de bezetting te beëindigen. Praten met haar buren en waar nodig kopjes suiker brengen. Laten zien dat ook Israël toe is aan de lente. Een gezamenlijke en gelijkwaardige lente waar alles en iedereen kan bloeien en groeien.

Sarah is 31 jaar, woont in Amsterdam en is werkzaam als organisatieadviseur in het bedrijfsleven.