logo

Blog: Checkpoint

26-09-2011 09:24

Regelmatig word ik in gesprekken met mensen uit mijn vriendenkring gevraagd of ik bang ben in Israël. Natuurlijk wordt hier gedoeld op het gevaar van terroristische aanslagen en de toenemende dreiging van omringende Arabische landen, die zeker na weken van toenemende diplomatieke problemen, gefundeerd is. Toch is het niet zozeer dit gevaar dat mij het meeste zorgen baart. Ik zie het hier bij bekenden, die inmiddels al enkele jaren hier wonen, langzaam gebeuren. De normaliteit die hoort bij het leven als bezetter. Tevreden met de status quo, waarin hun macht en regels gelden, dit alles om de veiligheid van Israëli’s te bewerkstelligen; maar moeilijke vragen waarom dit nog steeds nodig is, worden ontweken.  

Ondanks het feit dat linkse kranten en mensenrechtenorganisaties constant pogen Israëli’s niet de aanhoudende situatie te laten vergeten, is leven zonder het conflict, zeker in relatief ‘rustige’ tijden, wel mogelijk. Een goed voorbeeld hiervan is de hedonistische levensstijl in Tel Aviv. Bovendien bestaat het gevaar dat de vele ‘negatieve’ geluiden tot gewenning en daarmee acceptatie leiden.

Mijn ‘shift’ op een vrijdagochtend met twee vrouwen van de Israëlische vredesorganisatie Machsom Watch bij het checkpoint nabij Bethlehem is daarom des te meer inspirerend. Op hun vrije dag besluiten Efrat B. en Claire O. de confrontatie aan te gaan met het Israëlische beleid bij de checkpoints op de Westelijke Jordaanoever, iets dat hen niet in dank wordt afgenomen, door zowel de diensthoudende soldaten als hun naaste omgeving. Toch doen ze het beide al jaren. Toekijkend van een afstand en veelal zwijgend, observeren ze het gedrag van de soldaten en grijpen alleen in wanneer een adolescente soldaat onuitstaanbaar onbeschoft een Palestijnse man toespreekt, die niet over de juiste papieren blijkt te beschikken (een werkvergunning mag bijvoorbeeld niet gebruikt worden om vrijdag in de El Aqsa moskee in Jeruzalem te gaan bidden, maar velen proberen het alsnog aangezien sommige soldaten soms goedaardig een oogje dichtknijpen). Als wederom een vader met dochter wordt teruggestuurd, omdat hij alleen een werkvergunning heeft, zegt Efrat tegen mij dat Israël haat tegen zichzelf creëert.

In een van de vele commentaren deze week in de Volkskrant wordt bediscussieerd of het Palestijnse volk wel daadwerkelijk bestaat, één van de voorwaarden voor het oprichten van een staat. Maar het is tijdens ervaringen zoals die bij het checkpoint nabij Bethlehem, dat weer eens duidelijk wordt dat het menselijke aspect van het conflict niet vergeten mag worden te midden van politiek getouwtrek.

Grace Wermenbol (21) studeert Geschiedenis en Duits en loopt momenteel stage voor The New Israel Fund/Shatil in Jeruzalem.