logo

Blog: Wat maakt mij joods?

09-11-2011 14:39

Zodra mensen horen dat mijn moeder joods is, is een volgende vraag vaak "dan ben jij dus ook joods?" Ik vind dat een moeilijke vraag. Wanneer ben je joods? Is dat een gevoel van binnen of een stempel van buiten? Ik ben geboren uit een Israëlisch-joodse moeder dus aan de buitenkant heb ik het stempel bij geboorte verkregen. Maar het is nooit een keuze geweest.

Ik heb een vriend gehad die op alle mogelijke manieren probeerde om joods te worden. Hij volgde alle rituelen, tradities en religieuze handelingen. Hij was op alle fronten joodser dan ik. Maar vanwege zijn homoseksualiteit werd hij in geen enkele joodse gemeenschap geaccepteerd. Ik had het joods-zijn daarentegen in mijn schoot geworpen gekregen. Ik heb dit altijd oneerlijk en onrechtvaardig gevonden.

In tweestrijd

Van binnen ben ik continue in tweestrijd. Ik voel me joods. Ik voel trots bij een sterk volk te horen met een moeilijke historie en een enorme drang om te (over-)leven. Ik ben trots op mijn voorouders en familiegeschiedenis. Ik heb gevoel voor joodse humor. Ik ben onlosmakelijk aan Israël verbonden via mijn familie, kom er bijna jaarlijks. Thuis vieren wij joodse feestdagen. Vroeger op school schreef ik elk werkstuk over Israël, het Jodendom of de joodse religie. Als puber heb ik mij verzet tegen alles maar tijdens mijn studententijd stak mijn interesse en verbondenheid met Israël en het Jodendom toch weer de kop op. Mijn afstudeeronderzoek ging over een joodse gemeenschap. En sindsdien ben ik, nu al bijna tien jaar, aan EAJG verbonden.

Er is blijkbaar iets joods in mij. Maar tegelijkertijd houd ik afstand. Ik heb, evenmin als met andere religies, niks met de joodse religie. Ik kan me ergeren aan joden in Nederland die het goed hebben maar toch reden vinden om te klagen. Aan joods slachtoffergedrag. Ik houd me verre van Israëliërs die ik tijdens mijn vakanties tegenkom. Ik zou nooit in Israël willen wonen, vind de mensen er veel te hard. Erger me aan hun egocentrisme. Israël als land vind ik een schizofreen land met een bizarre politiek en een verachtelijk beleid van bezetting, geweld en onrecht.

Wat maakt me dan toch joods? Ik voel een verbondenheid met joodse waarden. Ik wil er alles aan doen om te zorgen dat Israël een veilig en geliefd land kan zijn. Zonder bezetting, haat en vijanden. De belangrijkste joodse waarde uit de Thora is de 'rechtvaardigheid'. En dat ik daarvoor wil vechten, maakt mij misschien meer joods dan ik zelf erken.

Savitri Groag is 31 jaar, woont en werkt in Amsterdam.