logo

Blog: Erg belangrijk

17-11-2011 11:12

Wij in Israël lijden niet meer onder trauma, we hebben al teveel gekend. Dat is de overtuiging die in mijn ervaring in Israël heerst. "I got robbed today". "Robbed? You know what's bad? TryAuschwitz, Buchenwald, that's bad!". End of discussion. Een oude dame drong voor me in de rij met de opmerking "I am a Holocaust survivor". Bam, nou jij weer.

Ik zag fragmenten uit de film waarnaar medeblogger Mirthe Frese verwees, "Flipping out", over Israëli's in India die na 3 jaar verplichte dienst in het Israëlisch leger veelal naar India reizen om 3 jaar oorlog uit hun lijf te blowen. 10% "flip out". Nee, in Israël kennen we geen trauma. 

Gilad Shalit is thuis. Geruild voor 1.000 Palestijnen. Op de progressieve blog 972+ Magazine was men ook opgelucht. En de kracht die de jongen had. "No sign of Stockholm trauma there" schreef iemand bij de comments. Die jongen komt er wel weer bovenop, geef hem wat tijd.

Geen ruimte voor medelijden voor het eigen lot, laat staan inlevingsvermogen voor de situatie van Palestijnen of Israëlische Arabieren. "You know what's bad? What happens in Syria, that's bad!".  

Klopt. Er gebeuren bergen vreselijke dingen in de wereld. Maar het heeft weinig zin om vreselijk met erger te vergelijken. We hebben het nu over Israël en het gaat erom dat in Israël de definitie van "erg" of "menselijke waardigheid" is verschoven. Het is niet de enige plek waar deze grens is weerlegd, maar het is er wel verdomd zichtbaar, en het is schadelijk. Niet in de laatste plaats voor de Israëlische bevolking. Wat gebeurt er met een volk als de grens van mededogen is weerlegt? Dit zijn dingen waar ik nauwelijks over na durf te denken. Ze zijn te erg.

En daarom zijn wat mij betreft de dapperen in Israël de mensen die durven te voelen. Erg durven vinden in een macho cultuur, dat is pas ballen hebben. Organisaties als Global Village Square die hun best blijven doen voor menselijke dialoog, Carol Kasbari uit Nazareth die verliefd werd en trouwde met een Joodse man, en haar leven wijdt aan toenadering http://www.youtube.com/watch?v=LWiZMXEK_E8, soldaten die vertellen over hun oorlogservaringen met Breaking the Silence. Met respect voor wat erg is.

Het zijn er genoeg. Ik blijf het maar zeggen. Er zijn vele prachtige, bijzondere en dappere mensen in Israël. Ze zijn nodig. Ze zijn erg belangrijk.

Corline van Es (30) woonde tot voor kort in Tel Aviv