logo

Blog: Een echte Israëlische Lente

21-11-2011 17:17

Het was hoog zomer met veel regen en woeste winden toen mij het gerucht over een Israelische Lente bereikte. Overgewaaid, zo zeiden ze, vanuit het linkerdeel van het Midden-Oosten (als je met je rug naar Afrika staat). Men is het zat. De roep die schalde over het Tahrirplein klinkt nu in Shenkin Street. Ze zijn met z'n driehonderduizenden de straat opgegaan. 'Bibi het is over over, mijn rug is gebroken' scandeerden de spandoeken. En tenten! Ze hebben tentjes op straat gezet en daar sliepen ze in.

Palestijns tentenkamp

Waar is dat nou goed voor dacht ik eigenlijk meteen met m'n toen nog pre-Occupy brein, waarom ga je nou in een tentje slapen om je punt te maken? Ik begreep ook al niet hoe die tentjes iets te maken zouden kunnen hebben met Palestijnen. Ja, behalve misschien uit een soort solidariteit met de vluchtelingenkampen die na de oorlog van 1948 ontstaan zijn, zo van ‘wij gaan uit begrip voor al die Palestijnen die jarenlang in tentenkampen hebben geleefd, die hun huizen uitgejaagd zijn, grond en bezit hebben moeten achterlaten, gescheiden zijn geraakt van vrienden en familie ... in  een tentje op straat leven’. Maar dan nog, dan zou ik niet in een iglotentje gaan liggen, maar echt zo'n vluchtelingenkamptent, met van die enorme tentpalen en beige woestijnachtige lappen stof van 100 vierkante meter groot, zo groot dat je zelfs een vuurtje kan stoken. Ik zou ook wat geiten laten grazen op een van de vele grazige middenbermen in Tel Aviv. Het spit in de tent klaarzetten, eventueel een muur eromheen bouwen en dan een bordje met 'HEK' erop. Een statement maken: ‘Dit is ons huis nu! Wij gaan hier niet weg! We bouwen een echt tentenkamp, niet zo'n miezerig-in-3-stappen-opvouwbaar-lichtgewicht- waar-een-bulldozer-om-bulderlacht-iglotentje’. Je zou nog kunnen denken aan het inbouwen van een controlepost en een uitkijktoren en paspoorten, en … Maar dit terzijde. 

Tenten. Revolutie! Mijn volgende gedachte ging naar de refuseniks, dienstweigeraars in de bezette gebieden, een van de meest krachtige vormen van verzet in Israël. Gevangenisstraf, censuur en publieke verguizing waren tot nog toe hun maatschappelijke kompanen. Maar nu: heeft Israël het dan toch eindelijk begrepen, mag er kritiek geuit worden? Mag je iets over hebben voor vrede? Zaten de refuseniks niet voor niks?!

Housing price

Mijn hart sloeg een klopje over. Was hier sprake van magie? Dan is het einde der tijden zoals we deze kennen aangebroken! 2012 is in zicht en mocht er iets van bewijs zijn dat de voorspellingen van de Maya-kalender kloppen, dan is het te vinden in de moeder der brandhaarden. Ik belde mijn vriendin in Tel Aviv op voor een reality check nadat ik van haar enthousiaste tentenfoto's via Facebook had ontvangen. "Finally, it's a revolution here", zei ze, “we are protesting against social injustice, the cost of living is too high. Did you know the price for cottage cheese has doubled? And the housing prices are so high that we cannot afford it anymore ". Housing prices. h-o-u-s-i-n-g p-r-i-c-e-s. De P van Palestina zat er nog net in. Ik probeerde nog met "Whose house?" maar het was teveel gevraagd. De sfeer zat er goed in daar en ik heb nog wel 25 iglotenten foto's gekregen met lachende mensen. Heus, ik vond het ook best fijn dat ze tenminste iets over hun eigen portemonnee durfden te zeggen. Als ze dat niet durfden dan waren we nog verder van het tentenkamp. En ik blijf ook positief. Ik blijf verlangen naar een echte Israëlische Lente.

Chulah Berkowitz (35) deed in het verleden onderzoek bij Een Ander Joods Geluid.