logo

Blog: Sentiment

20-03-2012 16:53

Nelleke Noordervliet las afgelopen zondag een column voor in het radioprogramma OVT. In 1962 ontving een Rotterdamse klas Duitse jongeren, kinderen van de nieuwe generatie. Het was nog voor Pressers ‘Ondergang’ was gepubliceerd. Alle Duitsers waren nazi’s en alle Nederlanders hadden in het verzet gezeten. Paul en Nelleke liepen ongemakkelijk in het Rotterdamse splinternieuwe winkelcentrum rond. Nelleke werd stiekem een beetje verliefd op deze jongen van de andere kant. Maar de sfeer bleef gespannen. Paul was er zich maar al te bewust van dat hij gebukt ging onder zijn nationaliteit en dat Duitsers niet erg geliefd waren. Nu, zo’n 50 jaar later, zijn de Duitsers onze beste vrienden.

Israëli’s zijn nu niet altijd even populair. Vandaag zocht ik op wat er gebeurt als je de zoekterm Israël loslaat in het programmaatje Opinion crawl. Het zoekt naar de term Israël in online nieuws en op Twitter. Op Twitter is 67% positief en 33% negatief. De resultaten in het nieuws waren 36% positief, 41% negatief, 23% neutraal.

Sentimentanalyse heet dit. Bedrijven en overheden gebruiken het in toenemende mate. Een zoekmachine zoekt naar positieve of negatieve sentimenten in programma’s als Twitter of in online nieuwsprogramma’s. Je kunt hieruit opmaken wat de stemming is over bijvoorbeeld je merk, of een ander onderwerp. Als een woord als positief wordt beschouwd, dan registreert het programma dit, en omgekeerd met negatieve sentimenten. Soms levert dat een probleem op, bijvoorbeeld bij het woord gruwelijk. In straattaal is gruwelijk iets zeer positiefs bijvoorbeeld. De resultaten zijn dan ook niet altijd representatief, er zullen wel wat uitschieters bij zitten. Maar ik heb gehoord dat dit er bij een groot aantal wel wordt uitgefilterd.

Het is interessant om te zien waar mensen het over hebben als ze Israël noemen. Ook daar zegt het programma iets over. In het nieuws zijn de termen ‘Iran’, ‘prime minister’, ‘Washington’ en ‘Palestinian’ de meest gevonden termen die in de berichten over Israël genoemd worden. Daar is inderdaad weinig positiefs over te melden. Op Twitter geven ‘Nasrallah’, ‘attack’, ‘God’ en ‘Iran’ de meeste relaties. ‘Palestinians’ staat in het rijtje, maar is veel kleiner.

Dus ondanks het negatieve nieuws over Israël blijven mensen positief twitteren over Israël. Als huis, tuin- en keukenpsycholoog verklaar ik dat als volgt: ten eerste zoekt het programma niet in de Arabische taal. Als dit wel zou worden meegerekend zou er ongetwijfeld een negatief gemiddelde uitkomen. Ook is Israël een van de meest internet gepenetreerde landen ter wereld, en wordt er hard gewerkt om via social media te lobbyen, om hasbara (propaganda) te verspreiden. Maar ook zonder hasbara geloof ik dat het sentiment, ondanks het negatieve nieuws, vaker positief dan negatief is. Daarnaast geloof ik dat er gemiddeld nog altijd een boel mensen moeite hebben met het veroordelen van Israël.

Ik heb hier ook vaak moeite mee. Ik ken veel lieve en goede mensen in Israël. Het zien van goede mensen verwikkeld in iets dat niet goed is, verscheurt me. Toch ben ik ervan overtuigd dat onrecht altijd benoemd en bestreden moet worden. Op genuanceerde wijze. Met recht aan de complexiteit van de realiteit.

En ook als het sentiment nu wellicht af en toe negatief is, geloof ik dat er over 50 jaar ook zo’n ontmoeting zal zijn als die van Nelleke’s klas. Waar twee kinderen wat onwennig tegenover elkaar staan. En waar weer 40 jaar later Israëli’s en Palestijnen beste vrienden zijn …

Corline van Es (31) woonde tot voor kort in Tel Aviv