logo

Blog: Wat de kolonisten kunnen, kunnen wij ook, en andere paradoxen

15-01-2013 12:49

Ik was niet verbaasd toen ik de Bil’in-veteraan Mohammad Khatib herkende bij het nieuws op de Israëlische televisie. In de lange traditie van verrassende protesten op vrijdag speelt het Palestijnse dorp Bil’in een centrale rol. Jarenlang nam ik daar deel aan - totdat het heuvel op en af rennen achtervolgd door traangas me lichamelijk te zwaar werd.

 

Vrijdag 11 januari kwamen zo’n tweehonderd Palestijnen uit verschillende dorpen bij elkaar en zetten een uit tenten bestaand ‘dorp’ op. ‘Bab al-Shams’ (Poort van de Zon) heet de nederzetting in het controversiële E1-gebied, grenzend aan Jeruzalem. Dat is het gebied waar Netanyahu op 30 november jongstleden voor straf de bouw van duizenden kolonistenhuizen aankondigde - straf voor het verkrijgen de dag ervoor van een statusverhoging door Palestina van “waarnemer” tot “waarnemende staat” in de Verenigde Naties. Al meteen begonnen de kolonisten te klagen dat de aangekondigde bouwplannen maar woorden waren en dat ze niet snel genoeg in de praktijk werden gebracht. Misschien hebben ze zo de Palestijnse specialisten in geweldloos protest wel op een idee gebracht.

 

“Dit is geen symbolische actie”, aldus Mohammad Khatib, “dit is ons antwoord op het bouwen van nederzettingen en we doen een dringend beroep op de internationale gemeenschap om paal en perk te stellen aan de Israëlische nederzettingenpolitiek”. En in het persbericht werd gemeld: “Wij, zonen en dochters van Palestina, verkondigen de oprichting van het dorp ‘Bab al-Shams’ in naam van het volk, zonder toestemming van de bezetters, of van wie dan ook, omdat dit ons land is, en we het recht hebben er te bouwen”.

 

Er was rekening mee gehouden dat het leger de tenten gelijk zou verwijderen, maar de organisatoren wisten dat nog even uit te stellen dankzij de voorbereiding van een beroep bij het Israëlische Hooggerechtshof. Nog voor het leger met voldoende manschappen ter plekke was, werd er uitstel verleend - omdat hoge heren nu eenmaal niet zo vlug kunnen beslissen. Zo ontstond de gelegenheid om voor de onvermijdelijke evacuatie nog flink in de publiciteit te komen.

 

Dit was nu eens leuk nieuws, erg schaars in deze contreien. We horen bijna niet anders dan welke verkiezingsuitslag de opiniepeilers nu weer voorspellen. De enige vreugde die er voor links Israël nog in lijkt te zitten is dat Netanyahu en de Likoed-partij hun alliantie met de partij van voormalig Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman zullen betreuren. Niet dat de stemmen die ze samen verliezen naar links gaan, maar Netanyahu had zo graag een sterke rechtse regering gewild waarin zijn partij zo overweldigend groot zou zijn dat hij door geen enkele kant meer onder druk zou kunnen worden gezet.

 

Het is de jonge rechtse ster (en miljonair) Naftali Bennett die roet in het eten heeft gegooid. Met zijn jeugdige flair weet hij een ultrarechtse religieuze partij van oude mannen (en één vreselijke vrouw), genaamd Het Joodse Huis, in de peilingen omhoog te schoppen.

 

Als het nog een beetje meezit, zal Netanyahu de keus hebben tussen twee opties: een regeringscoalitie waarin hij de gevangene wordt van Bennett en die zodoende de internationale gemeenschap wel eens uit zijn sluimer zou kunnen doen ontwaken; of een coalitie zonder Bennett maar met “centrumlinks” - waarvoor hij dan (hoop ik) tenminste een flinke prijs zal betalen.

 

Na de vorige verkiezingen waren er ook onderhandelingen over een “centrumregering”. Maar toen was de partij van Tzipi Livni - Kadima - zo groot, dat de prijs die ze kon vragen voor Netanyahu te hoog was. Daar is dit keer geen kans op. Dus, hoe paradoxaal dit ook lijkt, er is een kansje dat een links en rechts verzwakt midden zich gaat bundelen in een (nieuwe?) coalitie. Mijn stem gaat naar die partij ter linkerzijde die ik in staat acht de meest relevante oppositie tegen zo’n regering te voeren.

 

Beate Zilversmidt, in 1983 medeoprichtster van de Joods-Palestijnse Dialoog, woont sinds 1987 in Holon, Israël, waar zij actief is in de vredesorganisatie Gush Shalom.