logo

Rawabi, symbool van soemoed

26-02-2014 11:15

Een van de dingen die voorkomt dat we een accuraat beeld krijgen van Palestina is de neiging om Palestijnen als slachtoffers te zien, mensen die zielig gevonden moeten worden omdat ze door de bezetting geen mogelijkheid hebben om vooruitgang te boeken. Hoewel daar een kern van waarheid in zit - veel Palestijnen leven in miserabele omstandigheden en er is sprake van wijdverbreide armoede - is dit niet het hele verhaal.

Negen kilometer ten noorden van de Palestijnse stad Ramallah (3,5 kilometer ten noorden van Birzeit) is een vreemde gewaarwording te zien op de top van een heuvel: de hypermoderne en duurzame stad Rawabi, wat “De Heuvels” betekent, nog volop in ontwikkeling. En, als je ten westen kijkt vanaf Rawabi, zie je de Middellandse Zee. De stad ligt in een gebied dat onder de Oslo Akkoorden als A-gebied is aangemerkt (een gebied waar de Palestijnse Autoriteit volledige controle heeft).

Het is de eerste geplande Palestijnse stad en het grootste private project in Palestina. Zodra het klaar is zal de totale investering meer dan 1 miljard dollar bedragen.

Het gevecht aangaan met de bezetting 

Bashar Masri, de vindingrijke man achter het project, is een voorstander van geweldloosheid. Zoals hij in een documentaire van Al Jazeera het verwoordde (zie onder voor de link): "Sinds we een vredesakkoord hebben getekend dient ons verzet vreedzaam te zijn. Zelfs als de bezetter ons onderdrukt dan vind ik dat we daarop niet moeten reageren - ook al gooide ik vroeger zelf met stenen. We zouden meer geraffineerd moeten zijn door slimme manieren te vinden om het gevecht aan te gaan met de bezetting. Het bouwen van een stad is, op een bepaalde manier, het gevecht aangaan met de bezetting. Het is de meer progressieve manier, de meer professionele manier, het is de menselijke manier, het is de moderne manier", zegt hij. 

Rawabi is de eerste Palestijnse stad die volgens een masterplan gebouwd wordt. Het bevat meer dan 5.000 gebouwen met verschillende woonlagen, verspreid over 23 wijken. De stad bevat openbare en private scholen, culturele centra, doktersposten, moskeeën en een kerk, alsook een uitgebreid groen recreatiegebied. Haar commerciële centrum bevat een winkelcentrum, een hotel, bioscopen en een congrescentrum. De stad biedt plaats aan 40.000 inwoners.

Israëlische blokkade 

Het bouwen van Rawabi heeft tussen de 8.000 en 10.000 banen gecreëerd, en de verwachting is dat als de bouw voltooid is (dit jaar?) de stad nog eens circa 3.000 tot 5.000 permanente banen creëert. De enige vraag die blijft: staan de Israëlische militaire autoriteiten toe dat de stad voltooid wordt? Een tactiek die is ingezet om de bereikbaarheid van Rawabi te ondermijnen is door geen toestemming te geven voor het verbinden van een nieuwgebouwde weg vanuit de stad met de weg naar Ramallah. En natuurlijk zijn er Israëlische kolonisten op nabije heuvels die het niet kunnen verkroppen een stralende, moderne stad te zien waar de Palestijnse vlag wappert, een die voor iedereen in de wijde omtrek te zien is.

De bouw is daarnaast controversieel omdat het overduidelijk alleen betaalbaar is voor rijke Palestijnen, en Israëlische aannemers en leveranciers zijn gebruikt om het te bouwen. Ikzelf zie het desondanks als een vorm van Palestijnse volharding (soemoed) waar nog niet genoeg aandacht aan is besteed door de Westerse media. Maar je hoeft me niet op mijn woord te geloven - neem zelf een kijkje via www.rawabi.ps of bekijk de door Al Jazeera-gemaakte documentaire over de stad, genaamd ‘The promised city’.

Mike Gould is sinds 2000 ondersteuner van Een Ander Joods Geluid.