logo

Blog: De 48ste Jeruzalem Dag

19-05-2015 22:13

17.05.2015 - De vlaggen-optocht van de veroveraars door Arabisch Jeruzalem - ieder jaar gedomineerd door “Dood aan de Arabieren” bendes en… het uiteraard alleen arresteren van geprovoceerde Palestijnse jongeren. Een en ander is wellicht afgekeken van de Noord-Ierse Orangisten. Ook in Belfast  zijn de oranjemarsen berucht om hun provocatieve en gewelddadige karakter. In Jeruzalem was het dit jaar ook nog eens Chamsien, de hete en droge woestijnwind.

We kregen al een voorproefje in de bus van Tel Aviv naar Jeruzalem; een schoolklas van zich geweldig misdragende tieners. De buschauffeur probeerde een eind aan hun geschreeuw te maken maar kon niet meer doen dan er door zijn luidspreker op wijzen dat er ook nog andere passagiers in de bus zaten. “Als Jeruzalemse vraag ik jullie om Jeruzalem tenminste respect te tonen en je beter te gedragen na dit wangedrag in de bus”, sprak een dappere jonge vrouw vlak voor het uitstappen.

In de lightrail (“tram” op z’n Hollands) veel mannen met keppeltjes. Met name gehaakte keppeltjes - kenmerk van de national-religieuzen, oftewel de kolonisten en hun medestanders; allemaal richting Oude Stad - wij op weg naar de tegendemonstratie.

De politie had ons ingedeeld op een zeer besloten plek op het “Tzahal” (=Leger) plein -  een reuzebalkon uitkijkend op de Jaffastraat, net om de hoek van de Jaffapoort, waar het net als in de bus wemelde van de jongeren. Zonder onze drummers was ons groepje van zo’n paar honderd vrijwel onopgemerkt gebleven. Maar de jongeren van “Jeruzalem zwijgt niet ten opzichte van racisme” hadden dé manier gevonden om het niet zwijgen hoorbaar te maken. De leuzen op de spandoeken en panelen werden gescandeerd en ritmisch versterkt: “Wij zwijgen niet: Stop met de haatmars!” “Gestolen hebben jullie mijn Zionisme!” (ja, er zijn er nog die het Andere Zionisme verdedigen) “2 Jeruzalems = 1 Vrede!” “Ik houd van Jeruzalem. Ik haat racisme!”

Opzij waren een aantal jongeren in de weer met het ontwerpen van “vlaggen van liefde” door middel van spuitbussen waar rode verf uitkwam en die een hart projecteerden op meegebracht glanzend satijn. Het plan was om op het eind de stoet door de oude stad te volgen en aan de bewoners bloemen uit te delen.

Ik ben daarvoor alweer richting Tel Aviv vertrokken. Voor zo’n avontuur moet je niet al te breekbaar in elkaar zitten. Voor ik in de bus in slaap viel, dacht ik aan de kleurige harten en de bloemen waarmee de jongeren nu onderweg waren, hopend dat ze Palestijnen tegen zouden komen die nog open stonden voor zo’n gebaar op deze verhitte dag.

Beate Zilversmidt, in 1983 medeoprichtster van de Joods-Palestijnse Dialoog, woont sinds 1987 in Holon, Israël, waar zij actief is in de vredesorganisatie Gush Shalom.