logo

Blog: Gescheiden bussen op de Westelijke Jordaanoever

27-05-2015 10:10

De uitslag van de Israëlische verkiezingen beloofden al weinig goeds, eigenlijk wisten we al wel dat we weinig van de nieuwe regering konden verwachten. Slechts een paar dagen nadat Netanyahu zijn nieuwe regering samenstelde gebeurde er iets dat zo schandalig is, dat ik er bijna niet over wil schrijven.

Ik weet niet precies hoe dit is besproken in de Nederlandse media, maar ik kon het niet negeren en vond dat ik er toch over moest schrijven.

Door de stijgende spanning op de Westelijke Jordaanoever en na een aantal ernstige incidenten in de afgelopen maanden, kwam Bogi Yaalon, de nieuwe minister van Defensie, met een plan dat de veiligheid in het gebied zou moeten vergroten. Om de Palestijnse arbeiders die elke dag naar Israël en terug reizen `beter in de gaten te kunnen houden´, kwamen Yaalon en Netanyahu met het ´geweldige´ idee om de Palestijnse arbeiders te scheiden van de Israëlische reizigers, door verschillende buslijnen in te zetten. Met andere woorden: Palestijnen mogen niet dezelfde bussen als Israëliërs gebruiken.

Dit bizarre en verbazingwekkende besluit veroorzaakte meteen veel ophef in de media, en vanuit alle politieke richtingen werd het plan bekritiseerd. Zelfde de Israëlische president Reuven Riblin sprak zich uit op Facebook. In reactie op deze kritiek besloot Yaalon zijn plan binnen een dag in te trekken. Hij zei tegen de pers: "Er is geen segregatie tussen Joden en Arabieren in het openbaar vervoer in Judea en Samaria. Er heeft geen discussie plaatsgevonden over segregatie, en die zal er ook niet komen."

Het was goed om te zien dat zoveel publieke figuren en Knessetleden zo kritisch waren over gescheiden bussen op de Westelijke Jordaanoever. Helaas kwam hun kritiek voort uit egoïsme. Want de meesten van hen waren alleen bang dat het imago van Israël zou worden geschaad; ze waren bang dat Israël zou worden gezien als apartheidsstaat.

Ik heb het verhaal gevolgd in de Israëlische media, en was verbaasd om te zien dat niemand het werkelijke probleem aansneed. Het is moeilijk om te zien dat alle critici de realiteit van de bezetting negeren.

Want het probleem is niet het imago van Israël in de rest van de wereld, maar het politieke en sociale klimaat in Israël dat dit vreselijke discours over segregatie mogelijk maakt. Terwijl veel politici vrezen voor het imago van de staat en bang zijn voor economische boycots, vergeten ze dat dit gaat over mensenlevens en negeren ze de situatie van Palestijnen in Israël.

Hoewel het plan voor gescheiden bussen het niet heeft gehaald, gaf het een duidelijk signaal. Is er echt nog hoop op verandering? Met dit soort discussies is het moeilijk om optimistisch te blijven.

Ronie Barel verhuisde van Israël naar Nederland en is blogger bij Nieuwwij.nl en Een Ander Joods Geluid.