logo

Blog: Als er hoop is, is er leven!

12-12-2015 13:51

Een bezoek aan Israël is altijd een verwarrende gebeurtenis voor mij. Ik ben in Jeruzalem geboren en heb het grootste deel van mijn leven in Israël doorgebracht. Toen ik drie jaar geleden naar Nederland verhuisde, kon ik niet weten hoe – met de tijd – de dingen zich bij mij zouden ontwikkelen.

Wanneer je omstandigheden wijzigen, kan je perspectief ook veranderen. Dit geldt natuurlijk voor alles in het leven, en het is inderdaad precies wat er met mij gebeurde toen ik uit Israël vertrok. Hier op bezoek zijn doet mij elke keer weer beseffen hoe verward ik ben. Elke keer dat ik hier kom word ik opnieuw geconfronteerd met mijn identiteitscrisis.

Wat betekent het vandaag de dag om Israëli te zijn?

In Israël zelf is het voor de meeste Israëli's heel duidelijk. Maar wat gebeurt er als je je land, jouw vaderland, in een heel ander licht begint te zien? Wat gebeurt er als je kritisch wordt? Hoe zou jij reageren als mensen jou uitscholden en zeiden dat jij niet mag oordelen over je eigen land, omdat je er niet meer woont?

Ik vind het hartverscheurend. Hoewel ik er op dit moment niet woon, betekent dit niet dat het mij niet meer kan schelen en dat ik mij geen zorgen maak over de toekomst van dit land.

Ik ben hier pas een paar dagen maar het is vreselijk om te zien dat mensen geen hoop meer hebben. Zij zeggen dat het voor mij makkelijk is om hoopvol te zijn, omdat ik het 'goede leven' in Europa leef. Zij vertellen mij dat ze niet meer in vrede geloven en dat er geen toekomst is voor Israël. De meerderheid van de Israëli’s zit slechts vol met woede, haat en pessimisme.

Dit maakt mij echt heel verdrietig. Is het naïef om hoopvol zijn? Is het niet beter om met hoop te leven? Moeten we niet liever positief en optimistisch blijven en in ieder geval alles doen wat in onze macht ligt voor een betere toekomst voor zowel Israëli's als Palestijnen?

Nu ik weer even terug ben in Israël realiseer ik mij hoe complex de situatie is en voor de eerste keer begin ik mij hopeloos te voelen.

Maar het is verkeerd om de hoop op te geven! Ik wil positief en optimistisch blijven. Ik wil echt geloven dat er kans op vrede en gerechtigheid is in deze regio. Als er hoop is, is er leven! Hoe worden we anders verondersteld te overleven?

Er is kans op vrede! Het is meer dan alleen een naïeve droom van linkse activisten die tegenwoordig in Israël amper meer voor hun standpunten uit durven komen, zonder beschaamd en aangevallen te worden. Ik ben hier en ik zeg het luid en duidelijk tegen iedereen die mij probeert van iets anders te overtuigen.

Hopeloosheid en pessimisme leiden nergens toe!

Ronie Barel verhuisde van Israël naar Nederland en is blogger bij Nieuwwij.nl en Een Ander Joods Geluid.