logo

EAJG doet verslag van de Vriendenmiddag Tent of Nations

08-02-2017 14:17

Zaterdag 4 februari organiseerde de stichting Vrienden van Tent of Nations Nederland een ‘vriendenmiddag’, waarbij Daoud Nassar (boer van Tent of Nations) vertelde over de huidige situatie van de boerderij. Een Ander Joods Geluid doet verslag van een middag waarin ‘vriendschap en verbinding’ centraal stonden.

Tent of Nations
De ‘Tent of Nations’ is voor velen van ons inmiddels een bekend begrip. Een boerderij op een heuvel vlakbij het Palestijnse dorpje Nahalin, 6 kilometer ten zuidwesten van Bethlehem. Het land is zo’n 40 hectare groot en bestaat voornamelijk uit wijn-, fruit- en olijfboomgaarden. De boerderij wordt omringd door vijf joodse nederzettingen (Gush Etzion) die zich almaar uitbreiden. In 1916 kocht Daher Nassar het stuk land. De eigendomspapieren daarvan heeft de familie Nassar nog steeds in bezit, evenals de registratiepapieren van het land. Israël erkent deze papieren niet en vindt daarom dat de boerderij zich op illegale grond bevindt. De familie Nassar krijgt zodoende geen bouwvergunningen, geen water en geen elektriciteit. Daar bovenop maken soldaten en kolonisten het de familie nog moeilijker door wegversperringen te plaatsen op de toegangswegen, honderden olijfbomen te ontwortelen, stenen op het land te gooien en noem maar op. En nu dreigt de Muur (die zich niet op de Groene Lijn bevindt) tussen de boerderij van de familie Nassar en Bethlehem te worden doorgebouwd. Daarnaast is er ook een Joodse school gebouwd vlak naast de boerderij, waardoor de straat naar de boerderij helemaal dicht moet.

Een positieve plek
Ondanks alle sombere toekomstperspectieven, blijft de familie positief. “Er zijn vier mogelijkheden om te reageren op deze ellende”, legt Daoud Nassar uit. “je kunt terugvechten, je kunt de boerderij verlaten door naar het buitenland te vluchten, je kunt passief worden en alles opgeven én je kunt volhouden, maar dan met een positieve boodschap en met de kracht van vriendschap. Je kunt het negatieve omzetten in iets positiefs.” Bij de entree van het boeren erf staat een grote steen met de woorden: We refuse to be enemies. Geschreven in het Arabisch, Engels en Duits. Daarmee is de toon gezet. “Eigenlijk zijn we alleen maar creatiever geworden”, zegt Nassar. De boerderij is inmiddels volledig zelfvoorzienend. Ze vangen regenwater op in ondergrondse reservoirs, ze installeerden zonnepanelen, ze maken gebruik van ecotoiletten en bouwen niet op de grond, maar onder de grond. Dat doen ze allemaal niet alleen. Door hun positieve houding en hun oneindige geloof in hoop en vriendschap, zijn er altijd wel vrijwilligers uit de hele wereld aanwezig, waaronder ook joodse vrijwilligers. Ze helpen op het land, knappen de boel op, maken schilderingen op de muur of organiseren activiteiten.

Om te benadrukken dat de boerderij een positieve plek is, heeft de vrouw van Daoud Nassar een vrouwenorganisatie opgericht, om vrouwen meer kansen te bieden en te werken aan vrouwelijk leiderschap. Iedere zomer vindt er een kinderkamp plaats, waarbij de kinderen (die dagelijks te maken hebben met de bezetting) allerlei creatieve en ontspannende activiteiten ondernemen. En sinds vorig jaar (toen de boerderij 100 jaar bestond) nodigt de familie iedereen wereldwijd uit voor een jaarlijks feest. Er wordt muziek gemaakt, gedichten voorgedragen, spelletjes gespeeld en uitgebreid gekookt. De familie vindt het belangrijk dat iedereen zich welkom voelt en dat het leven zo nu en dan gevierd wordt, in wat voor omstandigheden dan ook.

Vriendschap geeft kracht
Ondertussen vindt de ene na de andere rechtszaak plaats en strijdt de familie onophoudelijk voor haar rechten. Alle frustraties die daaruit voortkomen zetten de Nassars doelbewust om in constructieve energie. “Voelen we woede opkomen? Dan werken we allemaal keihard op het land. Dat is niet alleen nuttig, dat helpt ook gevoelsmatig. Je voelt je daarna stukken beter.” Dan steekt iemand in de zaal z’n vinger op. “Daoud, hoe houden jullie dit toch vol?” Het blijft even stil. Daoud kijkt de zaal rond. “We weten hoeveel mensen er aan ons denken en hoeveel mensen er met ons meeleven. Er werken daarnaast altijd mensen vanuit de hele wereld, van welke religie dan ook bij onze boerderij. Onze vriendengroep groeit en groeit. Iedereen heeft het beste met ons voor. Dat gevoel van vriendschap, verbinding en steun is sterker dan wat dan ook”, antwoordt hij.