Er is ophef ontstaan rond een oproep van een Duitse antisemitisme-functionaris om de Joodse vredesorganisatie Jewish Voice for a Just Peace in the Middle East (Jüdische Stimme) te verbieden. Deze organisatie bestaat uit Joodse activisten die zich uitspreken voor Palestijnse rechten en zich kritisch opstellen tegenover het beleid van de Israëlische regering. Volgens de functionaris zouden hun standpunten en activiteiten antisemitisch zijn, onder meer vanwege hun steun voor boycots en sancties tegen Israël en hun scherpe kritiek op de bezettingspolitiek.
Deze oproep past in de bredere Duitse politieke context, waarin steun aan Israël vaak als onderdeel van de staatsraison wordt beschouwd. Vanuit dat perspectief zouden maatregelen tegen antisemitisme steeds vaker worden ingezet tegen critici van Israëlisch beleid. Dit leidt tot een zorgwekkende verschuiving: niet alleen pro-Palestijnse activisten, maar zelfs Joodse organisaties die afwijken van de dominante politieke lijn, kunnen worden gestigmatiseerd en buitengesloten.
Het bestempelen van een Joodse vredesgroep als antisemitisch creëert een paradoxale en verontrustende situatie. Het zou de diversiteit aan Joodse stemmen marginaliseren en het publieke debat versmallen door politieke kritiek te herdefiniëren als haat. Daarmee, zo suggereert het artikel, dreigt de bestrijding van antisemitisme te worden geïnstrumentaliseerd voor politieke doeleinden, wat uiteindelijk zowel de geloofwaardigheid van die bestrijding als de democratische rechtsstaat kan ondermijnen.
De oproep tot een verbod is een symptoom van een bredere ontwikkeling in Duitsland, waarin de grenzen tussen legitieme kritiek op staatsbeleid en antisemitisme steeds verder vervagen. Deze ontwikkeling roept fundamentele vragen op over vrijheid van meningsuiting, pluralisme binnen de Joodse gemeenschap en de manier waarop Europese landen omgaan met het spanningsveld tussen historische verantwoordelijkheid en hedendaagse politieke conflicten.
